wypukłość

wypukłość
reljefas

Słownik Polsko-Litewski. 2014.

Look at other dictionaries:

  • wypukłość — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, DCMc. wypukłośćści, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} bycie wypukłym : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wypukłość druku, czcionki. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}wypukłość II {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IVa, lm M …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wypukłość — ż V, DCMs. wypukłośćści 1. blm rzecz. od wypukły Wypukłość pisma ociemniałych. 2. lm MD. wypukłośćści «miejsce wypukłe, płaszczyzna wypukła; półkoliste wzniesienie» Zniknąć za wypukłością pagórka …   Słownik języka polskiego

  • garb — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. garbbie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} wypukłość na plecach (rzadziej na piersiach) powstała w wyniku zniekształcenia kręgosłupa : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mieć duży garb.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • pęcherzyk — m III, D. a, N. pęcherzykkiem; lm M. i 1. «wypukłość na ciele przy zmianach chorobowych skóry» Ropne pęcherzyki. 2. «niewielki narząd błoniasty w organizmie ludzi i zwierząt (rzadziej roślin) pełniący różne funkcje» ∆ Pęcherzyk żółciowy «narząd… …   Słownik języka polskiego

  • wzgórek — m III, D. wzgórekrka, N. wzgórekrkiem; lm M. wzgórekrki 1. «łagodne wzniesienie, niewielka wypukłość terenu, górka, pagórek; czasem też: usypisko, niewielki kopiec, stos» Leśne wzgórki. Dom na wzgórku. 2. anat. «wypukłość, wzniesienie lub guzek… …   Słownik języka polskiego

  • wzgórek — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. wzgórekrka {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} niewielkie wzniesienie, wypukłość terenu; pagórek : {{/stl 7}}{{stl 10}}Krzyż na wzgórku za wsią. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • brew — ż V, DCMs. brwi; lm MD. brwi «łukowate pasmo krótkich włosów porastające wypukłość kości czołowej nad oczodołem» Czarne, gęste, krzaczaste, nastroszone, zrośnięte brwi. Czernić, nastroszyć, regulować brwi. Ruszać brwiami …   Słownik języka polskiego

  • bufa — ż IV, CMs. bufafie; lm D. buf «wypukłość utworzona z pasa tkaniny, zmarszczonej zwykle na obu brzegach, a luźno puszczonej w środku» Bufy u rękawów. ‹z fr.› …   Słownik języka polskiego

  • bulwa — ż IV, CMs. bulwawie; lm D. bulw 1. bot. «silnie zgrubiała, mięsista łodyga podziemna niektórych roślin, u pewnych gatunków jadalna, zawierająca materiały zapasowe (głównie węglowodany), pełniąca funkcje organu rozmnażania wegetatywnego lub organu …   Słownik języka polskiego

  • czasza — ż II, DCMs. czaszaszy; lm D. czasz 1. «rodzaj płaskiego, ozdobnego kielicha; górna część kielicha; puchar, czara» Napełnić czaszę winem. 2. «rodzaj misy o półkulistym kształcie» 3. «wypukłość, wzniesienie w kształcie półkuli» 4. archit.… …   Słownik języka polskiego

  • fuga — I ż III, CMs. fudze; lm D. fug muz. «utwór polifoniczny instrumentalny lub wokalny, w którym poszczególne głosy kolejno podejmują temat według określonych zasad (imitacje, kontrapunkty)» Fuga organowa. ‹z łac.› II ż III, CMs. fudze; lm D. fug 1.… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”